Kancelaria

Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu (vitae spiritualis ianua) i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania: „Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie”. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1213)

Rodzice mają obowiązek zatroszczyć, aby ich dzieci były ochrzczone w pierwszych tygodniach możliwie najszybciej po urodzeniu! (zob. kan. 867, par. 1 KPK). Co do zasady dziecko przyjmuje sakrament chrztu świętego w kościele parafialnym jego rodziców (por. kan. 857 par. 2 KPK). W przeciwnym przypadku konieczne jest odpowiednie zezwolenie (zob. kan. 862 KPK). W przypadku, gdy jedno z rodziców nie neleży do wspólnoty Kościoła łacińskiego, rodzice powinni zgodnie wyrazić prośbę, by ich dziecko było ochrzczone we wspólnocie tego Kościoła. Przy braku takiej zgody dziecko zostaje włączone do Kościoła obrzadku ojca (zob. kan. 111, par. 1 KPK).

W naszej parafii sakrament chrztu św. udzielany jest zazwyczaj w I niedzielę miesiąca (zob. kan. 856 KPK) podczas Mszy św. o godz. 11.00. W razie zaistnienia szczególnych okoliczności możliwe jest udzielenie tego sakramentu także w innym terminie (w niedziele po Mszy św. o godz. 11.00 lub w soboty o godz. 17.15) wyłącznie po wcześniejszym, indywidualnym uzgodnieniu go w kancelarii parafialnej.

1. Zgłoszenia dziecka do chrztu osobiście dokonują jego Rodzice (a przynajmniej jedno z nich) przychodząc do kancelarii parafialnej co najmniej dwa tygodnie przed planowaną datą chrztu.
2. Na to spotkanie należy dostarczyć:
   1. Akt urodzenia dziecka z USC (w przypadku posiadania Aktu urodzenia, sporządzonego poza RP, warto zadbać o jego umiejscowienie w USC bądź przynajmniej o jego tłumaczenie!)
   2. Dane osobowe rodziców (ustalane na podstawie ich dowodów osobistych);
   3. Świadectwo zawarcia ślubu kościelnego (jeśli ten był udzielany w innej parafii) lub świadectwo zawarcia związku cywilnego (jeśli rodzice nie zawarli małżeństwa sakramentalnego);
   4. Dane rodziców chrzestnych (tj. imię i nazwisko, adres zamieszkania) a w przypadku chrzestnych pochodzących spoza naszej parafii także zaświadczenie od własnego proboszcza o spełnianiu przez nich przepisanych prawem kościelnym wymagań (tzn. sami przyjęli sakrament bierzmowania; są wierzącymi i praktykującymi katolikami; nie mają przeszkód, aby przystąpić do spowiedzi i Komunii św., jak np. życie w niesakramentalnym związku);
   5. W przypadku dziecka, którego Rodzice mieszkają poza parafią chrztu świętego, należy dostarczyć wymaganą zgodę od swojego proboszcza.

Eucharystia jest „źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego”. „Inne zaś sakramenty, tak jak wszystkie kościelne posługi i dzieła apostolstwa, wiążą się ze świętą Eucharystią i do niej zmierzają. W Najświętszej bowiem Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie sam Chrystus, nasza Pascha”. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1324)

I Komunia święta dzieci

Uroczystość I Komunii św. w naszej parafii odbywa się zazwyczaj w Niedzielę Trójcy Świętej, czyli w niedzielę poprzedzającą Uroczystość Bożego Ciała. Rocznicę I Komunii św. obchodzimy w Uroczytość Zesłania Ducha Świętego - tzw. Zielone Świątki.

W roku 2026 I Komunia św. planowana jest na dzień 31 maja 2026 ra rocznica I Komunii św. na dzień: 24 maja 2026!

Przede wszystkim na Rodzicach dziecka spoczywa obowiązek zadbania o to, by zostały one odpowiednio przygotowane do I spowiedzi i Komunii św. Również proboszcz parafii czuwa nad tym, by dzieci przystępujące do I Komunii św. były odpowiednio i dokładnie przygotowane (zob. kan 914 KPK, por. kan. 913 par.1 KPK).

Przygotowanie do przyjęcia I Komunii św. jest prowadzone w parafii podczas spotkań formacyjnych odbywających się w II piatek miesiaca. Katecheza szkolna jest jedynie uzupełnieniem parafialnych spotkań formacyjnych.

UWAGA!

Zgodnie z postanowieniami V Synodu Diecezji Tarnowskiej przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej i przyjęcie jej powinno dokonywać się w parafii zamieszkania, a nie w parafii, na terenie której znajduje się szkoła, do której uczęszcza dziecko. Daje to bowiem możliwość głębszego zintegrowania się ze swoją wspólnotą parafialną, w której prowadzone jest przygotowanie dzieci i rodziców podczas przeznaczonych dla nich spotkań i nabożeństw. W związku z tym prosimy rodziców dzieci, które w przyszłym roku będą chciały przyjąć Pierwszą Komunię Świętą, o zgłoszenie się do swojej kancelarii parafialnej i zapisanie swojego dziecka na listę kandydatów. Zapisy będą trwały do końca czerwca.

Przystępowanie do Komunii świętej

Wierni powinni z największym szacunkiem i czcią odnosić się do Najświętszej Eucharystii biorąc czynny udział we Mszy świętej, często przyjmując Komunię świętą oraz poprzez adorację Chrystusa Eucharystycznego z największą czcią (kan. 898 KPK). Każdy wierny ma obowiązek przystępowac do Komunii świętej prznjamniej raz w roku w okresie wielkanocnym. Nie pwoienien tego zanidbywac jak tylko dla słusznej przyczyny przekładając ten obwoiązek na inny czas w ciągu roku (kan. 920 KPK). Do Komunii świętej można przystąpić tylko w stanie łaski uświęcającej (kan. 916 KPK) i po zachowaniu postu eucharystycznego, przynajmniej godzinę przed przyjęciem Komunii świętej powtrzymując się od spożywania pokarmów i napojów z wyjątkiem wody i koniecznych leków. Osoby w podeszłym wieku i dotknięte chorobą mogą przystąpić do Eucharystii nawet, gdy coś w ciągu tej godziny spożyli. (kan. 919 KPK)

Do Komunii świętej można przystąpić drugi raz tego samego dnia tylko i wyłącznie podczas Mszy świętej! (kan. 917 KPK)

Każdy, kto znalazł się w niebezpieczeństwie śmierci, powinien mieć możliwość przystąpienia do Komunii świętej na sposób Wiatyku. Nie należy odkadać zbytnio tej chwili, by przyjmujący miał pełną świadomość! (kan. 921 KPK)

Do Komunii świętej nie mogą być dopuszczeni wierni będący w karach kościelnych bądź trwający z uporem w jawnym grzechu ciężkim! (kan. 915 KPK)

Grzech jest przede wszystkim obrazą Boga, zerwaniem jedności z Nim. Narusza on równocześnie komunię z Kościołem. Dlatego też nawrócenie przynosi przebaczenie ze strony Boga, a także pojednanie z Kościołem, co wyraża i urzeczywistnia w sposób liturgiczny sakrament pokuty i pojednania. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1440) Sakrament pokuty składa się z trzech aktów penitenta oraz z rozgrzeszenia kapłana. Aktami penitenta są: żal za grzechy, spowiedź lub ujawnienie grzechów przed kapłanem oraz postanowienie wypełnienia zadośćuczynienia i czynów pokutnych. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1491)

W naszej świątyni sakrament pokuty i pojednania sprawowany jest:

1. w dni powszednie pół godziny przed Mszą św.
2. w niedziele przed ranną i popołudniową Mszą św.
3. w I środy miesiąca (Jastrzębik - od godz. 16.00, Złockie od godz. 17.30)
4. w I czwartki (Szczawnik - od godz. 16.00, Złockie od godz. 17.30)
5. w I piątki miesiąca - pół godziny przed Mszą św.,
6. podczas rekolekcji parafialnych.

Każdy z nas jest powołany do życia w stanie łaski uświęcającej a częsta spowiedź święta jest niezastąpiona w osobistym rozwoju duchowym i dążeniu do świętości. Każdy wierny jest zobowiązany pryznajmniej raz w roku przystąpić do spowiedzi święte (zob. kan 989 KPK).

Odpust to darowanie wobec Boga kary doczesnej za grzechy odpszczone już co do winy. Otrzymuje go wierny, odpowiednio przygotwany i po wypłeneniu okreslonych warunków, przez działanie Kościoła, który rozporządza i dysponuje skarbcem zadośćuczynień Chrustusa i świętych (zob. kan 992 KPK). Odpust zupłeny czy cząstkowy można zyskiwać dla siebie lub ofiarować je za zmarłych na sposób wstawiennictwa. (zob. kan. 993 KPK)

Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowywana. Należy zatem wyjaśniać wiernym, że przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, „przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej”. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1285)

W naszej parafii przygotowanie do bierzmowania odbywa się w ramach comiesięcznych spotkań formacyjnych. Rodzice kandydata (na początku kl. 7) podpisując stosowaną deklarację zgłaszają swoje dziecko do uczestnictwa w dwuletnim przygotowaniu a tym samym zobowiązują się do współpracy z kapłanem odpowiedzialnym za organizację spotkań w parafii.

1. Bierzmowanie jest sakramentem wiary, stąd wiara kandydata jest podstawowym kryterium dopuszczenia do bierzmowania. Wiara ta wyraża się:
   1. w deklaracji przyjęcia sakramentu,
   2. w systematycznym uczestnictwie w lekcjach religii w szkole i spotkaniach formacyjnych przy parafii,
   3. w spełnianiu praktyk religijnych: uczestnictwo w niedzielnej i świątecznej Mszy św.,
   4. przystępowanie z okazji pierwszych piątków miesiąca do sakramentu pokuty,
   5. w udziale w rekolekcjach lub dniu skupienia, w uczestnictwie w nowennie przed bierzmowaniem,
   6. w nienagannej postawie religijno – moralnej,
   7. w pozytywnie zdanym egzaminie ze znajomości prawd wiary.
2. Świadek bierzmowania powinien być:
   1. wyznaczony przez przyjmującego bierzmowanie bądź jego Rodziców,
   2. mieć ukończone szesnaście lat, sam przyjął sakrament bierzmowania,
   3. prowadzi życie zgodne z wyznawaną wiarą (regularne uczestnictwo w niedzielnej Eucharystii, przystępuje do spowiedzi i Komunii św., jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej).
3. Wypada, by świadkiem bierzmowania był ktoś z chrzestnych bierzmowanego. Funkcji tej nie powinni pełnić Rodzice kandydata. (zob. Kodeks Prawa Kanonicznego, 893 i 874)

Sakrament małżeństwa jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela on małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował Kościół. Łaska sakramentu udoskonala zatem ludzką miłość małżonków, umacnia ich nierozerwalną jedność i uświęca ich na drodze do życia wiecznego. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1660-1661)

Narzeczeni, z których co najmniej jedno rzeczywiście mieszka w naszej parafii, zgłaszają się do kancelarii parafialnej (odnośnie godzin urzędowania zob. informację na stronie głównej) przynajmniej 3 miesiące przed planowanym ślubem po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym terminu spotkania z Ks. Proboszczem.

Zgłaszając się do kancelarii parafilanej należy posidać następujące dokumnety:

1. ważny dowód osobisty;
2. metrykę chrztu nie starszą niż 6 miesięcy od planowanej daty ślubu (jeżeli chrzest miał miejsce poza naszą parafią);
3. metrykę bierzmowania (jeżeli nie ma o nim adnotacji na metryce chrztu);
4. świadectwo ukończenia nauki religii (świadectwo szkolne);
5. świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego;
6. dokumenty z USC, do zawarcia małżeństwa konkordatowego (zwrócić uwagę na datę ich ważności!) bądź w przypadku osób, które już zawarły związek, akt zawarcia związku cywilnego,
7. w przypadku osób owdowiałych – wyciąg z księgi zmarłych, wydany przez parafię, w której odbył się pogrzeb zmarłego współmałżonka i jego akt zgodnu z USC.

Małżeństwo powinno być zawierane w parafii, gdzie mieszka przynajmniej jedno z narzeczonych. Za zezwoleniem własnego proboszcza małżeństwo można zawrzeć w innej parafii (por. KPK, kan. 1115). W takim przypadku potrzebna jest pismena zgoda własnego proboszcza na przeprowadzenie czynności kanoniczno-prawnych poza włąsną parafią bądź też całe postępowanie kanoniczne można przeprowadzić w swojej parafii faktycznego zamieszkania. Wówczas do parafii zawarcia małżeństwa zgłaszamy się odpowiednio wcześniej, by zazrezerwować termin i co najmniej miesiąc wcześniej przedstawiamy dokument (tzw. licencję) o możliwości zawarcia związku.

Namaszczenie chorych „nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości”. Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się słabość. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1514-1515)

Bliscy chorego powinni się zatroszczyć, by chorzy byli umacniani tym sakramentem w odpowiednim czasie (zob. kan. 1001 KPK). Chorzy, będąc w stanie przytomności, powinni przynajmniej pośrednio poprosić o udzielenie tego sakramentu (zob. kan. 1006 KPK).

W naszej parafii kapłani w każdy pierwszy piątek miesiąca odwiedzają chorych z posługą sakramentalną. Chorych należy zgłosić w zakrystii kościoła. Dodatkowo odwiedziny chorych są organizowane w dniu przedświątecznej spowiedzi parafialnej. Na rodzinie i tych, którzy opiekują się chorymi, spoczywa obowiązek zatroszczenia się o możliwość przyjmowania przez nich sakramentów św.

Na przyjazd kapłana do chorego należy przygotować:

1. stół nakryty białym obrusem, krzyż i zapalone świece,
2. naczynie z wodą święconą i kropidło, odrobinę waty, cytryny.

W nagłym przypadku bezpośredniego niebezpieczeństwa śmierci należy natychmiast, bez względu na parę dnia czy nocy, przyjechać po kapłana na plebanię. Należy wcześniej zgłosić taką konieczność telefonicznie na numer: 512 241 643

Dzień śmierci jest dla chrześcijanina, po zakończeniu jego życia sakramentalnego, dopełnieniem nowych narodzin rozpoczętych na chrzcie; jest ostatecznym „upodobnieniem” go do „obrazu Syna”, którego udziela namaszczenie Duchem Świętym; jest uczestnictwem w Uczcie Królestwa, zapoczątkowanej w Eucharystii, nawet jeśli zachodziłaby jeszcze potrzeba ostatecznego oczyszczenia, by móc przywdziać szatę godową. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1682)

W kancelarii parafialnej należy ustalić termin pogrzebu. Warto wcześniej powiadomić telefonicznie o zgonie i umówić spotkanie w kancelarii. Pogrzeb z reguły powinien być odprawiany we własnym kościele parafilnym! W innych przypadkach należy uzyskać stosowną zgodę (zob. kan. 1177 KPK)

Zgłaszając pogrzeb należy posiadać przy sobie:

1. Akt zgonu zmarłego wystawiony przez USC;
2. Kartę zgonu wystawianą dla celów pochówku;
3. Zgodę własnego Ks. Proboszcza (jeśli zmarła osoba przed śmiercią mieszkała poza naszą parafią, zob. KPK 1177);
4. Zaświadczenie Ks. Kapelana o udzielonych przed śmiercią sakramentach św. (jeśli taka sytuacja miała miejsce).

Chryste nadziejo zbawienia, Życie i Zmartwychpowstanie, do Ciebie w śmierci godzinie wznosimy oczy i serca.